Mineralizacja kości – kostnienie, osyfikacja
Jest to odkładanie się fosforanów wapnia w kościach. Stopień ich uwapnienia zależy od ilości wapnia pobranego w przewodzie pokarmowym z jedzenia i utraconego z moczem. Gospodarka wapniowo-fosforowa jest kontrolowana przez kalcytoninę (hormon wydzielany przez tarczycę, który obniża stężenie wapnia w osoczu krwi), parathormon (hormon wytwarzany w gruczołach przytarczyc, który pobudza wchłanianie wapnia i fosforanów do kości), a także witaminę D. Na dobry stan kości mają wpływ również androgeny i estrogeny, zaś niekorzystnie wpływają glikokortykosteroidy, które prowadzą często do osteoporozy.
Za słabą kondycję kości odpowiada nie tylko brak wapnia, pierwiastka, który bierze udział w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej. Decydują o tym także inne witaminy i minerały. Najważniejsze z nich to: Witamina D, Magnez, Wit. K, Wit. C.
Eksperci zalecają 10 minut kąpieli słonecznej (wystarczy wystawić na słońce niewielki fragment ciała) przed nałożeniem kremu z filtrem. To pozwoli wytworzyć w organizmie tyle witaminy D, by przyswoić wapń zawarty w jedzeniu. Witamina D jest jedyną, którą organizm może samodzielnie produkować, a potrzebuje do tego tylko słońca. Gdy promienie UVB docierają do skóry, zawarty w niej cholesterol jest zamieniany w prowitaminę D. W ciągu 24 godzin prowitamina D – pod wpływem ciepła naszego ciała – przekształca się w witaminę D.
